Strona główna / Moda / Jak się ubrać w góry zimą? Zasada trzech warstw w praktyce

Jak się ubrać w góry zimą? Zasada trzech warstw w praktyce

Jak się ubrać w góry zimą? Zasada trzech warstw w praktyce

Zimą w górach pogoda potrafi zmienić się w ciągu godziny, a ubiór decyduje o komforcie i bezpieczeństwie. Jeśli zastanawiasz się, jak się ubrać w góry zimą, odpowiedź jest prosta w założeniu: kilka cieńszych warstw zamiast jednej grubej kurtki. Poniżej opisujemy, jak to działa od skóry po plecak.

Zasada trzech warstw: jak działa zimowy ubiór w górach?

Zasada trzech warstw polega na tym, że każda z nich ma inne zadanie. Żadna nie zastąpi pozostałych, dlatego jedna gruba bluza pod cienką kurtką sprawdza się dużo gorzej niż trzy dobrane elementy.

Jakie zadania mają poszczególne warstwy?

Warstwa przy skórze odprowadza pot. Wilgoć z ciała powinna przejść na zewnątrz materiału, zamiast zostawać na skórze i ją wychładzać. Warstwa środkowa zatrzymuje ciepło, bo uwięzione w jej strukturze powietrze działa jak izolacja. Im więcej takich małych komór powietrznych, tym lepsza ochrona przed zimnem.

Warstwa zewnętrzna chroni przed wiatrem, śniegiem i deszczem ze śniegiem. Ma też przepuszczać parę wodną, którą wypychają dwie warstwy pod spodem. Jeśli któryś element zawiedzie, kłopoty zaczynają się łańcuchowo: nieoddychająca kurtka zatrzymuje wilgoć, wilgotny polar przestaje izolować, a mokra bielizna chłodzi ciało przy każdym podmuchu wiatru.

Jak regulować warstwy w trakcie trasy?

Zaletą systemu jest możliwość regulacji. Pod górę zdejmujesz ocieplenie, na przełęczy z wiatrem zakładasz je z powrotem, a w razie śnieżycy dokładasz kurtkę zewnętrzną. Dzięki temu nie dopuszczasz do przegrzania, które zimą jest równie groźne jak chłód. Zdejmuj warstwę, zanim zaczniesz się pocić, a nie wtedy, gdy plecy są już mokre.

Ważna jest też zasada, którą zna każdy doświadczony turysta: na starcie ma być Ci lekko chłodno. Podczas marszu ciało szybko się rozgrzewa, a jeśli wyjdziesz zbyt ciepło ubrany, przepocisz odzież. Mokra warstwa na postoju błyskawicznie wychładza, zwłaszcza przy wietrze. Pomagają też zamki pod pachami, odpinane kaptury i podwijane rękawy, bo pozwalają wywietrzyć ubranie bez zdejmowania go.

Pytanie o to, jak się ubrać w góry, sprowadza się więc do doboru materiałów i do świadomego zarządzania warstwami w trakcie trasy.

Bielizna termoaktywna merino czy syntetyczna: co założyć przy skórze?

Pierwsza warstwa ma kontakt ze skórą i odpowiada za odprowadzanie potu. Najgorszym wyborem jest bawełna: chłonie wilgoć, długo schnie i po kilku minutach postoju staje się zimnym, mokrym okładem. Dlatego zwykła koszulka z szafy nie nadaje się w góry zimą.

Do wyboru masz dwa rodzaje odzieży termoaktywnej. Różnice zestawiamy w tabeli.

Cecha Wełna merino Włókna syntetyczne
Odprowadzanie wilgoci dobre, ale chłonie więcej potu bardzo dobre
Szybkość schnięcia wolniejsza szybsza
Zapach po kilku dniach zwykle neutralny częściej się utrzymuje
Odporność na zużycie mniejsza, wrażliwa na tarcie większa
Cena zwykle wyższa zwykle niższa

Bielizna termoaktywna merino jest przyjemna w dotyku i dobrze izoluje także wtedy, gdy jest lekko wilgotna. Sprawdza się na wielodniowych wyjazdach, gdy nie ma jak prać. Syntetyk wygrywa przy intensywnym wysiłku i na krótkich trasach, bo schnie szybciej i jest trwalszy.

Bielizna powinna przylegać do ciała, ale nie krępować ruchów. Za luźna nie odprowadzi potu, bo nie będzie dotykać skóry. Na dolne partie ciała wybierz getry termoaktywne i załóż je pod spodnie, a przy silnych mrozach także długi rękaw pod koszulkę.

Producenci oznaczają grubość materiału gramaturą. Cienka bielizna zwykle wystarcza przy intensywnym marszu i niewielkim mrozie, a średnia lub gruba przyda się na postoje, w silnym mrozie i przy małej aktywności. Dobrze mieć też zapasową koszulkę w plecaku: przebranie się w suchą po podejściu to jeden z najskuteczniejszych sposobów na uniknięcie wychłodzenia.

Warstwa ocieplająca: polar, puch czy ocieplenie syntetyczne?

Druga warstwa zatrzymuje ciepło wytwarzane przez ciało. Im więcej powietrza uwięzi w strukturze materiału, tym lepiej izoluje. Masz tu kilka sprawdzonych rozwiązań:

  • Polar: oddycha, szybko schnie i znosi wilgoć. Jest nieco objętościowy, ale to najbardziej uniwersalny wybór na marsz.
  • Puch: daje najlepszy stosunek ciepła do wagi i dobrze się ściska w plecaku. Traci właściwości po zamoczeniu, więc lepiej nosić go jako rezerwę na postoje.
  • Kurtka z ociepleniem syntetycznym: ciepła nawet po zawilgoceniu i łatwiejsza w pielęgnacji niż puch, choć zwykle cięższa.
  • Softshell: to raczej warstwa pośrednia między ociepleniem a kurtką zewnętrzną. Dobrze chroni przed wiatrem i lekkim opadem, ale nie zastąpi kurtki z membraną w ulewnym śniegu.

W praktyce wiele osób nosi cienki polar podczas podejścia, a puchówkę trzyma w plecaku. Gdy zatrzymujesz się na odpoczynek, zakładasz ją na wierzch, zanim zdążysz zmarznąć. To prosty nawyk, który oszczędza mnóstwo kłopotów.

Kurtki sportowe na wiosnę — softshell vs windbreaker vs membrana

Grubość polaru dobierz do aktywności: cienki sprawdzi się w ruchu, grubszy lepiej nadaje się na postoje i zimne poranki. Wygodne są modele z zamkiem przy szyi lub na całej długości, bo pozwalają szybko się wywietrzyć. Ocieplenie nie może być zbyt obcisłe, ponieważ ściśnięta izolacja zatrzymuje mniej powietrza i grzeje słabiej.

Unikaj grubego swetra z bawełny lub akrylu. Jest ciężki, długo schnie i nie da się go wygodnie regulować.

Kurtka hardshell, spodnie i buty: czym osłonić się przed wiatrem i śniegiem?

Warstwa zewnętrzna ma być wiatroszczelna, wodoodporna i oddychająca. Dolne partie ciała i stopy wymagają równie rozsądnego doboru jak kurtka, bo to one mają kontakt ze śniegiem.

Jak wybrać kurtkę hardshell na zimę?

Te cechy zapewnia kurtka hardshell z membraną, która przepuszcza parę wodną na zewnątrz, a nie przepuszcza wody i wiatru do środka. Zwróć uwagę na kaptur, który mieści się na czapce lub kasku, wentylację pod pachami i regulowane mankiety. Przydaje się też dłuższy tył, który osłania plecy przy pochylaniu się, oraz kieszenie dostępne spod pasa biodrowego plecaka.

Membrana działa najlepiej, gdy jest czysta, dlatego odzież z czasem warto prać i impregnować zgodnie z zaleceniami producenta. Zabrudzona i nasiąknięta tkanina zewnętrzna gorzej oddycha, nawet jeśli membrana nadal jest sprawna. Nie kupuj kurtki na zapas rozmiaru: pod spodem mieszczą się dwie warstwy, ale rękawy i tułów nie powinny krępować ruchów ani zwisać.

Jakie spodnie, buty i skarpety założyć na zimową trasę?

Na nogi w większości zimowych tras wystarczą spodnie softshellowe nad getrami termoaktywnymi. Przy intensywnym opadzie lub w wysokich górach dołóż spodnie z membraną, nawet w formie cienkich, zakładanych na wierzch. Dżinsy odpadają z tego samego powodu co bawełna.

Buty powinny mieć sztywniejszą podeszwę, dobry bieżnik i wysoką cholewkę, która chroni przed śniegiem. Jeśli planujesz raki, sprawdź, czy podeszwa jest dostosowana do ich rodzaju. Do butów dobierz skarpety trekkingowe z wełny merino lub mieszanki syntetycznej, najlepiej w jednej parze, nie w dwóch. Dwie pary często ściskają stopę i pogarszają krążenie, przez co palce marzną szybciej. Dodatkowo przydają się stuptuty, które nie wpuszczają śniegu za cholewkę.

Zanim wyjdziesz na dłuższą trasę, rozchodź nowe buty. Świeży but z zimnym śniegiem to prosta droga do otarć.

Czapka, rękawice i lista rzeczy do plecaka: o czym łatwo zapomnieć?

Duża część ciepła ucieka przez głowę i dłonie, więc dodatki mają realny wpływ na komfort. Czapka powinna zakrywać uszy i dobrze pasować pod kaptur. Do tego buff na szyję, który w razie wiatru podciągniesz na twarz. Przy dużych mrozach przydaje się cienka czapka pod kask lub kaptur.

Rękawice dobieraj parami: cienkie, termoaktywne do marszu i grubsze, wodoodporne na postoje lub zjazdy. Dłonie pocą się podczas wysiłku, a wilgotne rękawice szybko tracą izolację, więc zapasowa para to nie fanaberia. Dobrym dodatkiem są chemiczne ogrzewacze do dłoni, które w razie potrzeby wsuniesz do rękawic. Fanom wspinaczki i skitourów przyda się także wariant z wzmocnieniem dłoni.

Do plecaka spakuj rzeczy, które dadzą Ci margines bezpieczeństwa:

  • Ciepła warstwa na postój: puchówka lub gruby polar, schowane w worku przeciwwilgociowym.
  • Zapasowe rękawice i czapka: na wypadek zamoknięcia.
  • Termos z ciepłym napojem i przekąski: na wychłodzenie najlepiej działa regularne jedzenie.
  • Czołówka z zapasowymi bateriami: zimą zmrok zapada wcześnie.
  • Folia NRC, apteczka i telefon z naładowaną baterią: zimno skraca żywotność akumulatorów, więc trzymaj telefon blisko ciała.
  • Okulary przeciwsłoneczne lub gogle: śnieg mocno odbija światło i łatwo o oparzenie rogówki.

Przed wyjściem sprawdź prognozę pogody i komunikaty lawinowe dla danego regionu. Gdy zagrożenie jest wysokie, zmień plan albo wybierz trasę poza terenem lawinowym. Dobry ubiór pomaga, ale nie zastąpi rozsądnej decyzji o tym, czy w ogóle wychodzić.